Oddział „Orła” realizował szereg zadań bojowych: „spalił sowiecką ruchomą radiostację, uwolnił więźniów przewożonych do warszawskiej katowni UB, wydawał wyroki na zdrajców "typujących" polskich patriotów na wywózki do sowieckich łagrów”.
Józef Łukaszewicz został ujęty 4 czerwca 1948 roku podczas obławy w Grodzisku koło Mrozów. 12 lutego 1949 roku Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie skazał go na karę śmierci. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Bolesław Bierut nie skorzystał z prawa łaski. Wyrok wykonano 14 maja 1949 roku w więzieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie, równocześnie mordując dwóch innych żołnierzy z oddziału „Orła” – Edwarda Markosika „Wichurę” i Czesława Gałązkę „Bystrego”.
Szczątki Józefa Łukaszewicza odnaleziono latem 2012 roku w kwaterze „na Łączce” Cmentarza Wojskowego na Powązkach w Warszawie, o czym Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie i Instytut Pamięci Narodowej powiadomiły 22 sierpnia 2013 roku.