Aglianico jest odporne na mączniaka, ale podatne na szarą pleśń.
Pewne zainteresowanie odmianą wykazują winiarze z Nowego Świata.
Wina Z aglianico powstają wina intensywnie czerwonorubinowe, nabierające mahoniowych odcieni w miarę starzenia. Wina cechują się pełną strukturą, są wyraźne i bogate, nadające się do wieloletniego (nawet 20 lat) starzenia i nabierające wraz z nim dużej elegancji. W smaku pojawiają się nuty kawy, czekolady, śliwek, fiołków i wiśni
Aglianico wyróżniono we Włoszech trzema apelacjami najwyższej kategorii DOCG: Taurasi w Kampanii, Aglianico del Taburno, na zachód od Benewentu i Aglianico del Vulture (od 2010), z winnic na zboczach wulkanu Monte Vulture w Basilicacie. Odmiana pojawia się poza tym w roli towarzyszącej w winach kategorii DOC oraz indicazione geografica tipica z regionu.
Niekiedy aglianico jest przerabiane na wino musujące (spumante).
Rozpowszechnienie Aglianico jest jednoznacznie kojarzone w południem Włoch, a winnice rozpościerały się przede wszystkim w prowincjach Avellino, Benevento, Potenza i Matera. Na mniejszą skalę szczep jest uprawiany w Kalabrii, Apulii i Molise.