Był stałym referentem czasopism „Neurologisches Centralblatt” i „Jahresberichte über soziale Hygiene, Demographie und Medizinalstatistik”. Opublikował kilkanaście artykułów naukowychAlma Kreuter: Deutschsprachige Neurologen und Psychiater: ein biographisch-bibliographisches Lexikon von den Vorläufern bis zur Mitte des 20. Jahrhunderts. Band 1. Saur, 1996, s. 153. Opisał objaw uszkodzenia dróg piramidowych, nazwany objawem Blocha (niem. Bloch-Zeichen). Objaw polega na występującym w pozycji siedzącej klonicznym skurczu stopy po postawieniu jej na palcach.
Żonaty z Else Rothmann (1866–?), córką lekarza Oscara Rothmanna (1835–1915) i Elizabeth z domu Simion (1840–1907). Jego szwagrem był neurolog Max Rothmann (1868–1915). Martin i Else Bloch mieli sześcioro dzieci: Ernsta (1892), Emila (1894), Dorę (1896), Ericha (1899), Kurta (1900–1976) i Ilse (1902)Samuel Rothmann: Stammbaum der Familie Rothmann. Berlin: Universum, 1913 s. 6, 12. Martin Bloch zmarł na chorobę serca w wieku 42 lat, został pochowany na Cmentarzu żydowskim w Berlinie-WeißenseeKunst, Wissenschaft und Literatur. Vossische Zeitung 29.1.1908 (Abend-Ausgabe) s. 2. Wspomnienia pośmiertne poświęcili mu MunterMunter D. Dr. Martin Bloch †. Medizinische Reform 16 (6), s. 61, 1908 i CohnCohn T. Martin Bloch †. Berliner Ärzte-Correspondenz 6, s.