W tygodniu, poza wspólną liturgią, życie mnisze przebiega w samotności i milczeniu, na modlitwie, pracy. Jednym z elementów formacyjnych, na wzór prawosławnych klasztorów rosyjskich, jest poddawanie swego życia duchowego pouczeniom „starca”, którym są starsze, bardziej doświadczone siostry w monasterach żeńskich i bracia w monasterach męskich. Głównym motywem powołania mniszek i mnichów Betlejem jest adoracja wraz z Marią Wniebowziętą Trójcy Świętej oraz tzw. „trzymanie świętej straży” – eschatologiczne czuwanie w oczekiwaniu na przyjście ChrystusaPor. .

Habit, wzorowany na habicie kartuzów, jest podobny u mniszek i mnichów: składa się z tuniki przepasanej pasem z różańcem oraz z długiego szkaplerza z kapturem. Przód i tył szkaplerza są połączone ze sobą po bokach za pomocą dwóch pasów materiału, które stanowią znak ślubów zakonnych. Mniszki noszą niebieski welon.

Obecność na świecie Pierwsza wspólnota sióstr powstała w 1951 roku, natomiast braci w 1976. Zakon liczy obecnie ponad 700 członków.

Klasztory braci znajdują się we Francji, Włoszech oraz dwa w Izraelu. Siostry posiadają 30 klasztorów m.in.