Na XV Kongresie w Madrycie w 1980 roku przyjęto 6 nowych partii – Partię Rewolucji Lutowej (Paragwaj), Partię Lewicy Demokratycznej (Ekwador), Front Postępowy (Górna Wolta, obecne Burkina Faso), Gwatemalską Partię Socjaldemokratyczną, Ruch „New Jewel” (Grenada) oraz Partię Postępowych Socjalistów (Liban). W czasie XV Kongresu statu partii doradczych uzyskały partie tj. Ludowy Ruch Wyborczy Aruby, Ruch Nobo (Antyle) i Zjednoczona Partia Robotnicza Izraela.
Międzynarodówka stanowi centrum koordynacji informacyjnej a do pewnego stopnia ideologicznej światowego ruchu socjaldemokratycznego. Międzynarodówka nie stanowi jednak organu kierowniczego ruchu. Rezolucje Międzynarodówki nie mają mocy obowiązującej partie członkowskie organizacji. Partie skupione w grupie zajmują często odmienne stanowiska w kwestiach ideowych i międzynarodowych.
W 1969 roku partie skupione w MS liczyły 15 milionów członków (w tym 83% z Europy), w latach 80. na partie skupione w MS głosowało 78,5 milionów wyborców (z czego 56 milionów w Europie a więc 31% wszystkich Europejczyków oddawało głos na socjaldemokratów – dla porównania na chadeków zagłosowało 19,5% głosujących, na komunistów 11% a na liberałów 10,7%Partie Socjaldemokratyczne Europy, Książka i Wiedza, 1982, s.464G. Finocchario, Socialism today in Europe, „Socialist Affairs” 1976, nr.