Zapisy utworów znanych pianistów i kompozytorów W 1904 roku dokonano pierwszego zapisu utworu. Wkrótce po tym dokonano uwiecznienia na dziurkowanych rolkach papieru dzieł innych twórców. W sumie firma M. Welte & Söhne dokonała około 5.3 tysiąca uwiecznień znanych dzieł (do 1932 roku). Były wśród nich utwory rozrywkowe, szlagiery, marsze, ale i muzyka taneczna. Pomiędzy 1905-1909 firma uruchomiła drugie studio nagrań w Lipsku u swojego generalnego przedstawiciela Hugo Poppera. W repertuarze fortepianu Welte-Mignion w latach 1905-1928 znajdowały się m.in. utwory Carla Reinecke, Ignacego Jana Paderewskiego, Ferruccio Busoniego, Artura Schnabela, Edwina Fischera, czy Waltera Giesekinga. Tuż przed końcem ery fortepianów tego typu na liście odtwarzanych utworów znajdowały się głównie dzieła pianistów XX wieku, m.in. Vladimira Horowitza. W 1928 roku dokonano ostatniego zapisu muzyki klasycznej autorstwa Rudolfa Serkina i Lubki Kołessy. Do ostatecznego zakończenia produkcji fortepianów (1932 rok) nagrywano jeszcze muzykę rozrywkową. Wielu kompozytorów samodzielnie uwieczniało swoje dzieła. Byli to m.in.