Jednocześnie podjął współpracę z Główną Komisją Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce.
Zmarł 29 września 1996 roku w Katowicach.
Udział w akcji rewindykacji polskich dzieci z terenu b. III Rzeszy Gdy pracował w katowickim urzędzie wojewódzkim zorganizował systemu informacji dla rodzin poszukujących swoich dzieci, które zaginęły w okresie wojny (m.in. w związku z programem Lebensborn). Stał się ogólnopolskim koordynatorem w tym zakresie.
W marcu 1947 r. został Pełnomocnikiem Rządu Polskiego do Rewindykacji Dzieci. Wykonując tę misję zorganizował zespół, który wiosną tego samego roku wyjechał z nim do Heidelbergu, do Kwatery Głównej UNRRA, na terenie amerykańskiej strefy okupacyjnej. Tu uzyskał akredytację jako Senior Child Research Officers w barwach Polskiego Czerwonego Krzyża (PCK). Bardzo pomocną w prowadzonej misji stała się jego znajomość z Eileen Blackley, dobrą przyjaciółką żony prezydenta USA – Eleonorą Roosevelt oraz współpraca z dr Edmundem Schwenkiem, jednym z prokuratorów przygotowujących tzw. VIII proces norymberski, w którym oskarżono 14. wysokich rangą członków SS i urzędników cywilnych o udział w akcji porywania dzieci z terenów okupowanych przez III Rzeszę.