Dziwne, nagie postacie na okładkach przygodowych powieści Maya odstraszały potencjalnych nabywców. Sprzedaż książek spadała, Fehsenfeld wydał zatem tylko część nakładu powieści z przedstawieniami grafik Schneidera, poważnie bojąc się o zyski. Brak popytu sprawił, że w kolejnych edycjach powróciły wzory poprzednich popularnych wersji okładek, autorstwa innych grafików. W 1904 Schneider otrzymał etat wykładowcy na Großherzoglich-Sächsische Kunstschule w Weimarze, otworzył tam studio w którym powstały liczne monumentalne rzeźby i obrazy, których najczęstszym motywem byli mężczyźni. W tym czasie nawiązał romans z malarzem Hellmuthem Jahnem, który po jakimś czasie zaczął Schneidera szantażować ujawnieniem jego orientacji seksualnej. Ponieważ w tamtych czasach homoseksualizm był w Niemczech karalny, toteż Schneider zlikwidował studio, zrezygnował z pracy na uczelni i wyjechał do Włoch, gdzie prawo było bardziej liberalne. Tam poznał malarza Roberta Spiesa, z którym razem udał się na Kaukaz. Po pół roku powrócił do Niemiec, gdzie na krótko zamieszkał w Lipsku, jego twórczość była tam zabroniona, a przygotowana w 1912 na wystawę w drezdeńskim Albertinum rzeźba "Chłopcy na kąpielisku" została odrzucona ponieważ "podżegała do zachowań sprzecznych z naturą".