przeniesiono go do 5 Syberyjskiego Korpuśnego Oddziału Lotniczego. Od września tego roku był instruktorem w szkole lotniczej w Odessie. W styczniu 1918 r. został młodszym oficerem kompanii specjalnej ochrony portu odeskiego.
W czerwcu 1918 został zmobilizowany do wojsk bolszewickich. Mianowano go dowódcą Saratowskiej Grupy Lotniczej, ale wkrótce znalazł się w rozporządzeniu szefa południowo-powołżskiego zarządu okręgowego bolszewickich wojsk lotniczych. We wrześniu tego roku zwolniono go jako obywatela Ukrainy. W lipcu 1919 r. w Buzułuku został aresztowany przez CzeKa. Przekazano go Oddziałowi Specjalnemu CzeKa Frontu Wschodniego, ale udało mu się wkrótce zbiec. Przedostał się do wojsk Białych adm. Aleksandra W. Kołczaka. Doszedł do stopnia podpułkownika. Po ich klęsce przedostał się do Polski. Na pocz. lipca 1934 r. popełnił samobójstwo.
Linki zewnętrzne Biografia Borisa I. Mejera (Miercałowa)
Bibliografia M. S. Nieszkin, W. M. Szabanow, Авиаторы – кавалеры ордена Св. Георгия и Георгиевского оружия периода Первой мировой войны 1914-1918 годов: Биографический справочник, 2006
Kategoria:Porucznicy Imperatorskiej Wojskowej Floty Powietrznej Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Rosyjscy emigranci w II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1934 Kategoria:Rosyjscy samobójcy