Brał udział w I wojnie światowej. Na początku walk tymczasowo pełnił obowiązki szefa sztabu 34 Dywizji Piechoty, a następnie oficera sztabowego do specjalnych poruczeń w oddziale generał-kwatermistrza sztabu jednej z armii. Awansował na podpułkownika. Na pocz. 1915 r. został starszym adiutantem w oddziale generał-kwatermistrza sztabu 8 Armii. Pod koniec 1915 r. mianowano go pułkownikiem. Objął obowiązki generał-kwatermistrza sztabu 8 Armii. Od końca sierpnia 1916 r. był w Sewastopolu zastępcą szefa sztabu zarządu twierdzy morskiej imperatora Piotra Wielkiego do spraw frontu lądowego. Pod koniec stycznia 1917 r. objął dowództwo 13 Syberyjskiego Pułku Strzeleckiego. We wrześniu tego roku w stopniu generała majora został generał-kwatermistrzem sztabu 12 Armii. Od pocz. października pełnił obowiązki generał-kwatermistrza sztabu Frontu Południowo-Zachodniego. Następnie objął obowiązki szefa sztabu dowódcy Frontu Południowo-Zachodniego. Odznaczony Szablą św. Jerzego, Orderem Świętej Anny III i IV klasy, Orderem Świętego Stanisława III klasy. W styczniu 1918 przybył do Połtawy. Pod koniec 1918, kiedy zbliżały się wojska bolszewickie, udał się przez Odessę na Krym, gdzie wstąpił do wojsk Białych gen. Antona I. Denikina. Pod koniec lutego 1919 został zastępcą szefa działań wojennych Ochotniczej Armii Krymsko-Azowskiej.