Cechy morfologiczne Głowa i ciało bocznie ścieśnione. Otwór gębowy znajduje się w położeniu końcowym. Żuchwa wystaje przed szczęką. Płetwa grzbietowa przesunięta do tyłu, w odległości około 2/3 długości standardowej od pyska. Płetwa odbytowa położona naprzeciwko grzbietowej. Łuski duże, stąd naukowa (macrolepidotus) i zwyczajowa (wielkołuski) nazwa gatunku. Tył i boki ciała srebrzystoszare, grzbiet ciemniejszy, boki jaśniejsze. Ciemnoszare plamy na bokach i na płetwach nieparzystych, szczególnie na ogonie, ale nie występują na głowie i brzuchu. U samców osiągających dojrzałość płciową na nasadzie płetwy odbytowej tworzy się zagięcie, nieobecne u osobników młodocianych i u samic – nasada ich płetwy jest prosta.
Na całej głowie i na brzusznej oraz grzbietowej części ciała występują elektroreceptory, ale brak ich na trzonie ogonowym, gdzie znajduje się narząd elektryczny.
Długość całkowita do 32 cm, w akwariach osiąga przeciętnie około 14 cm.
Biologia i ekologia Ryba aktywna o zmierzchu i nocą. Żywi się bezkręgowcami, zwłaszcza larwami i poczwarkami pobieranymi z dna. Tarło odbywa podczas pory deszczowej, w płytkich miejscach, porośniętych roślinnością. Samica składa do 6000 jaj.