Oprawa W trakcie czyszczenia skórzanej oprawy okazało się, że zawiera ona niespodziewaną podszewkę. Znajdował się w niej papirus włożony pod skórę celem ujędrnienia okładek. Szczegółowa analiza papirusu wykazała, że pochodzi on z IV w. n.e. a został wytworzony w Egipcie. W ten sposób włożony pod oprawę papirus potwierdził wysuwane wcześniej teorie o bezpośrednich kontaktach kościoła koptyjskiego z klasztorami w Irlandii.
W ocenie badaczy z Irlandzkiego Muzeum Narodowego papirus może być pierwszym ważnym dowodem wpływu koptyjskiego na kształtowanie się chrześcijaństwa na wyspie. Zdaniem archeologów możliwe jest też, że cała okładka manuskryptu powstała w Egipcie a następnie była wykorzystywana do oprawienia kilku ksiąg po sobie. W końcu poprzez Rzym albo Konstantynopol trafiła do Irlandii, gdzie użyto jej do oprawy zbioru psalmów. Na afrykańskie pochodzenie oprawy wskazuje nie tylko sam papirus, ale również styl, w jakim została wykonana. We wczesnym średniowieczu w Egipcie i na Bliskim Wschodzie powstawało wiele chrześcijańskich rękopisów, które później były bardzo cenione w całej Europie.
Zobacz też Księga z Kells
Przypisy
Faddan More Kategoria:Manuskrypty Wulgaty