Nikołaj Fiodorowicz Kolczicki (ur. w Łosce, zm. 11 stycznia 1961 w Moskwie) – rosyjski duchowny prawosławny, kanclerz Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w latach 1941–1960, stały członek Świętego Synodu Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego (ex officio).
Życiorys Był synem wiejskiego kapłana prawosławnego. Wykształcenie teologiczne uzyskał w seminarium duchownym w Czernihowie, a następnie w Moskiewskiej Akademii Duchownej, gdzie studiował w latach 1911–1915, kończąc naukę uzyskanie stopnia kandydata nauk teologicznych. Jeszcze jako student przyjął kolejno święcenia diakońskie (14 września 1914) i kapłańskie (20 września 1914). Po ukończeniu studiów został skierowany do służby w eparchii charkowskiej. Był katechetą w charkowskich szkołach średnich, a od 1918 służył w soborze Zwiastowania w CharkowieКолчицкий Николай Федорович.
W czasie wojny domowej w Rosji opuścił Charków i udał się na zajęty przez wojska Białych Kaukaz Północny, do 1920 żył w Jessientukach. Następnie wrócił do Charkowa i przez kolejne trzy lata służył w soborze Zwiastowania. W 1922 otrzymał godność protoprezbitera.