Do 1939 mieli troje dzieci, z których jedno zmarło wcześnie.
Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę 17 września 1939 został ranny podczas walk oddziałów KOP z wkraczającymi sowietami. Przebywał w szpitalu w miejscowości Sarny, skąd w styczniu 1940 uciekł i dotarł do miejscowości Karwowo, gdzie przebywała żona i dwoje dzieci. Następnie rodzina przeniosła się do Sanoka, skąd pochodziła Maria Nowakowska i gdzie w dzielnicy Dąbrówka małżonkowie przed wojną zakupili dom. W mieście podczas wojny ojciec rodziny pracował w różnym charakterze, a po 1945 został zatrudniony na stanowisku strażnika (oddziałowego) więziennego w więzieniu w Sanoku, a podczas wykonywania obowiązków udzielał pomocy osobom osadzonym i aresztowanym, w tym ofiarom represji stalinowskich. W wyniku donosu został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa, przez pół roku więziony i brutalnie przesłuchiwany. Po odzyskaniu wolności aż do emerytury w 1966 pracował w charakterze magazyniera w PGR na terenie Posady Leskiej.
Z żoną Marią mieli czworo dzieci: Mariana (ur. 1932, zmarły w wieku dziecięcym), Eleonorę (ur. 1937), Adama (ur. 1939) oraz Zenona (ur. 1941).
Zmarł 1 czerwca 1977. Został pochowany na cmentarzu przy ul.