thumb|Grobowiec rodzin Drwięga i Nagaj Jan Drwięga, ps. „Tytus” (ur. 30 grudnia 1894 w Sanoku, zm. 11 czerwca 1970 tamże) – kapral piechoty Wojska Polskiego II RP, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, urzędnik branży naftowej.
Życiorys Urodził się 30 grudnia 1894 w Sanoku jako syn Józefa i Agaty z domu Szmulik. W Sanoku ukończył szkołę wydziałową, po czym pracował w sklepie ojca i jako pisarz budowlany. Od 1912 należał do Drużyny Strzeleckiej, a służbę w Związku Strzeleckim kontynuował w Borysławiu, gdzie od 1913 był praktykantem wiertniczym w kopalni naftowej.
Po wybuchu I wojny światowej uczestniczył w walkach po stronie Armii Austro-Węgier, 6 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. 4 września złożył przysięgę przyjmując pseudonim „Tytus”. Służył w 1 i 2 kompanii I batalionu 1 pułku piechoty. Czynnie na szlaku bojowym, podczas kampanii wołyńskiej, w 1916 został ranny w rękę pod Sitowiczami. 27 marca 1916 został skierowany do służby werbunkowej. 12 kwietnia 1917 został awansowany do stopnia plutonowego. W 1917 przyłączył się do Polskiego Korpusu Posiłkowego, służył w oddziale uzupełnień 1 pułku artylerii, był ogniomistrzem. Po bitwie pod Rarańczą z lutego 1918 został internowany przez Austriaków w Huszt i Talaborfalva. Wcielony do c. i k.