Nowe nastawienie do literatury buddyjskiej Po Mazu chiński chan całkowicie odszedł od bibliograficznych studiów buddyjskich „świętych pism” i skupił się na słowach i działaniach w codziennym życiu. W wyniku tego, te słowa i działania osiągnęły status „świętych pism”, lub inaczej mówiąc – to spowodowało zmianę w samym pojęciu „świętego pisma”. Od tej pory raczej zamiast zrównywać status „zapisanych wypowiedzi” z „sutrami” zaczęto traktować sutry jako „zapisane wypowiedzi” Buddy. Słynne wyrażenie chanu „nie polegaj na słowach!” (chin. „bu li wenzi”) nie było wyrazem ślepego odrzucenia „świętych pism”, ale wskazywało na metodologiczną różnicę pomiędzy chanem a tradycyjnym podkreślaniem wagi zapisanych komentarzy. Ten proces został już zapoczątkowany przez Bodhidharmę jego innowacyjnym rozumieniem buddyjskich „świętych tekstów” jako transkryptów werbalnych instrukcji i nauk.
Wielka liczba ustępów w zapisanych wyrażeniach jest poprzedzona słowami typu: „Ktoś kiedyś (w przeszłości) powiedział” (chin. „guren yun”) lub „starożytny/dawny czcigodny powiedział” (chin. „guden yun”).