Na ulicznym torze w Monte Carlo zakwalifikował się dopiero na dziewiątej lokacie. W wyścigu długim, pomimo niesprzyjających warunków do wyprzedzania, zdołał jednak awansować na piąte miejsce. Wyścig sprinterski zakończył na czwartej lokacie, do końca naciskając znajdującego się na najniższym stopniu podium Szweda Gustava Malję. Na kolejnym z ulicznych torów, tym razem w azerskim Baku, Ghiotto rozbił pojazd podczas sesji kwalifikacyjnej. W konsekwencji sobotni wyścig zakończył na szesnastym miejscu. W niedzielę zaprezentował na tyle wysokie osiągi, że zdołał awansować na punktowaną siódmą pozycję. Na austriackim Red Bull Ringu sobotni wyścig rozpoczął z siódmej lokaty. Problemy z degradacją ogumienia spowodowały jednak, że linię mety przeciął jako czternasty. W niedzielę zastosował z zespołem zdecydowanie korzystniejsze ustawienia bolidu, dzięki czemu prezentował znakomite tempo. Popisał się kilka ładnymi manewrami wyprzedzania, które zaowocowały czwartą pozycją na mecie. Do podium stracił nieco ponad trzy sekundy. Po nieudanych kwalifikacjach na brytyjskim torze Silverstone Włoch musiał startować z dwunastego miejsca. Zdecydowanie lepiej spisał się w sobotę, kiedy to ponownie zaprezentował umiejętność skutecznego wyprzedzania. Zmagania zakończył na szóstej lokacie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Luca Ghiotto · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.