Dawid Lajb Helman (ur. 3 maja 1875 w Częstochowie, zm. 14 listopada 1942 w Łodzi) – lekarz laryngolog pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Po ukończeniu szkoły średniej studiował na Wydziale Lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, tam też w 1900 r. uzyskał doktorat medycyny w zakresie laryngologii.
Po odbyciu praktyki w kraju i za granicą zamieszkał w Łodzi (1902). Podczas wojny rosyjsko-japońskiej służył na Dalekim Wschodzie jako asystent w oddziale laryngologicznym szpitala wojskowego. Ponownie wcielony do wojska w 1914 r., został skierowany na front południowo-zachodni. Wydarzenia rewolucyjne 1917 r. zastały go w Czerniowcach, gdzie opiekował się ludnością polską oraz został wybrany do tamtejszego magistratu na przewodniczącego komisji kulturalno-oświatowej działającej w Domu Polskim.
Przenoszony kolejno do różnych szpitali wojskowych, znalazł się w Petersburgu, skąd w połowie 1918 r. powrócił do Łodzi, gdzie został lekarzem oddziału czołgów w 31 pułku Strzelców Kaniowskich i ordynatorem oddziału laryngologicznego Szpitala Okręgowego. Do wybuchu II wojny światowej prowadził praktykę prywatną.