Od 1903 r. był prezesem Rady Opiekuńczej Szkoły Handlowej przy Stowarzyszeniu Wzajemnej Pomocy Pracowników Handlowych.
Po wybuchu I wojny światowej jako obywatel rosyjski wyjechał do Moskwy, gdzie był jednym z organizatorów Ogólnego Komitetu Pomocy Żydom Polskim, niosącego pomoc materialną mieszkańcom terenów okupowanych przez Niemców. Działalności tej Wachs nie zaprzestał po przejęciu w Rosji władzy przez bolszewików.
Wyjechał z Moskwy do Kopenhagi i Sztokholmu, zabiegając u przywódców międzynarodowych żydowskich organizacji dobroczynnych o dalszą pomoc finansową dla zubożałych mieszkańców kraju.
Mieszkał przy ul. Kilińskiego 113Księga adresowa m. Łodzi na lata 1937-39.
Data i miejsce śmierci są nieznane, nie jest też znane miejsce pochówku.
Z małżeństwa z Joanną (Czarną) z Kraweców (1859-1929) miał czworo dzieci: Fanię (ur. 10 lutego 1884), Aleksandra (ur. 18 grudnia 1886), Lwa (ur. 18 września 1891) i Jerzego (ur. 1 września 1893), który w latach 30. XX w. był dyrektorem Widzewskiej Manufaktury, a mieszkał przy ul. Pomorskiej 96.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Łódzcy fabrykanci Kategoria:Ludzie kultury związani z Łodzią Kategoria:Ludzie związani z Łodzią (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Żydzi związani z Łodzią Kategoria:Ludzie urodzeni w Odessie Kategoria:Urodzeni w 1858 Kategoria:Zmarli w XX wieku