thumb|240px|Bolesław III nadaje 21 października ziemię wyszogrodzką za udzielenie mu jej pieniędzy posażnych na posag dla siostry
Elżbieta Giedyminówna (ur. między 1301 a 1304, zm. 2 czerwca(?) 1364) – księżna płocka, po śmierci męża regentka Mazowsza płockiego, a od 1349 księżna wyszogrodzka, córka księcia litewskiego Giedymina i prawdopodobnie Jewny.
Życiorys Pogańskie imię księżnej płockiej nie jest znane. Dawna historiografia błędnie przypuszczała, że brzmiało ono DanmillaO. Balzer, Genealogia Piastów, Kraków 2005, s. 770 i 771.. Najprawdopodobniej około 1316, a z całą pewnością przed 6 grudnia 1320J. Tęgowski, Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań – Wrocław 1999, s. 42 i 43. Elżbieta poślubiła księcia płockiego Wacława (Wańkę). Posag księżniczki litewskiej wynosił 720 grzywien srebra i 9 grzywien złotaJ. Tęgowski, Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań – Wrocław 1999, s. 43.. Z małżeństwa Elżbiety i Wacława pochodziło dwoje dzieci: Anna, żona księcia żagańskiego Henryka V Żelaznego, oraz książę płocki Bolesław IIIJ. Grabowski, Dynastia Piastów mazowieckich, Kraków 2012, s. 76 i 77..