At-Tikriti wziął udział w zamachu stanu 17 lipca 1968, w którym partia Baas odsunęła prezydenta Arifa od władzy. Osobiście poinformował głowę państwa o wydarzeniach i wywiózł go na lotnisko, skąd Arif odleciał za granicę. Wszedł do nowej Rady Dowództwa Rewolucji. Ponownie został ministrem obrony, a także wicepremierem i szefem sztabu oraz zastępcą dowódcy naczelnego irackich sił zbrojnych. 3 kwietnia 1970 razem z ministrem spraw wewnętrznych Salihem Mahdim Ammaszem, z którym szczególnie rywalizował o wpływy, został mianowany wiceprezydentem.
Z Rady Dowództwa Rewolucji został wykluczony we wrześniu 1970, po tym, gdy kierowane przez niego wojska nie zdołały przyjść z pomocą Palestyńczykom w Jordanii w czasie Czarnego Września. Według Marion Farouk-Sluglett i Petera Slugletta posłużyło to jedynie jako pretekst, gdyż at-Tikritiego z irackiej elity władzy chcieli pozbyć się Ahmad Hasan al-Bakr oraz Saddam Husajn.
Na emigracji w Algierii i w Kuwejcie. Zginął w Kuwejcie, zamordowany przez nieznanych sprawców, prawdopodobnie na rozkaz Saddama Husajna.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 1971 Kategoria:Iraccy generałowie Kategoria:Iraccy politycy Kategoria:Politycy partii Baas (Irak) Kategoria:Ofiary zabójstw