do promu prowadziła ulica św. Kingi), stanowiły jedyne sposoby pokonania Dunajca w tej okolicy.
Ławę niszczyły wody zwane przez flisaków „janówkami” lub „świętojankami”, wzbierające w okolicach św. Jana (24 czerwca). Prom przy dużej wodzie był niebezpieczny i czasami do Szczawnicy przez kilka dni nie można się było dostać.
W latach 1871–1872 wybudowano pierwszy solidny most przy Zawiesach. Był to drewniany, kryty most o oryginalnej konstrukcji kratownicowej, podparty jednym filarem w nurcie Dunajca, wybudowany według projektu inżyniera Wacława Ibiańskiego. Z racji swej historii został nazwany później „Zerwanym Mostem”.
240px|thumb|left|Zdjęcie mostu z nowo budowanego fragmentu drogi do Szczawnicy w 1934 roku 240px|left|thumb|Wjazd na mosty od strony ul. Jagiellońskiej W 1928 roku przystąpiono do budowy żelbetowego mostu na przedłużeniu ul. Jagiellońskiej, w pobliżu rynku i kościoła Wszystkich Świętych. Był to trzyprzęsłowy most, oparty na dwóch elipsowatych podporach, wybudowany według najnowocześniejszych ówcześnie technologii. W lipcu 1934 roku, gdy nowy most był na ukończeniu, wystąpiła „powódź stulecia” – największa powódź w Polsce międzywojennej, która zerwała drewniany most.