thumb|Egipskie piramidy thumb|Partenon – świątynia Ateny na Akropolu thumb|Rzymskie koloseum
Starożytność – pierwsza epoka w dziejach niektórych części świata, wyróżniana zwłaszcza w dziejopisarstwie europejskim. Obecnie dotyczy przede wszystkim tzw. Starego Świata, w tym Europy, Bliskiego WschoduBogdan Snoch: Terminy i pojęcia historyczne. Słownik szkolny. Warszawa: WSiP, 1990, s. 146, . i Afryki Północnej, choć termin ten bywa też stosowany w historycznym kontekście Indii i Chin.
Początek starożytności następuje po epoce prehistorii, to znaczy od powstania pierwszych historycznych cywilizacji w IV tysiącleciu p.n.e., a za jej zakończenie uznawany jest czas około V wieku n.e. Potocznie, w sensie uogólnionym określana bywa także mianem antyku – głównie w odniesieniu do klasycznych dziejów Grecji i Rzymu.
Cezura czasowa tej epoki nie jest ściśle określona. Tradycyjnie za jej początek uznaje się powstanie cywilizacji opartej na przekazie pisemnym, czyli schyłek IV tysiąclecia p.n.e., gdy Sumerowie zaczęli używać pisma klinowego.