Ze względu na duże rozmiary, satelita zajmował zarówno przestrzeń w makiecie modułu serwisowego, jak i w drugim stopniu rakiety. Zaprojektowany do badania zagrożenia zderzenia z mikrometeoroidami na orbicie okołoziemskiej. Satelita znalazł się na orbicie w 640,252 sekundzie lotu, a jego działanie nie budziło zastrzeżeń. Wszystkie systemy satelity działały sprawnie, a rozłożenie paneli detektorów mikrometeoroidów odbyło się zgodnie z planem.
Podsumowanie Był to już piąty start kombinacji Saturn/Apollo. Stanowisko nr 37B wykorzystano już po raz szósty. Praca silników pierwszego i drugiego stopnia rakiety była prawidłowa, podobnie jak działanie systemu sterowania rakiety. Wibracje rakiety mieściły się w granicach normy. Niezawodność układu diagnostycznego w czasie lotu wyniosła 98,8%. Osłona modułu dowodzenia (BPC) została oddzielona w 812,10 sekundzie lotu. Prędkość umieszczonego na orbicie ładunku, w 10 sekundzie po wyłączeniu silników drugiego stopnia rakiety była o 0,7 m/s mniejsza od zamierzonej.
Przypisy
Kategoria:1965 w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Program Apollo Kategoria:Loty kosmiczne w 1965 Kategoria:Testowe loty kosmiczne