Jeszcze w tym samym roku zdecydowano o jego przeniesieniu do Kijowa, gdzie otrzymał kolejno stanowiska rektora szkoły duchownej przy soborze Mądrości Bożej, ekonoma pałacu metropolitów kijowskich (w lutym 1848), wreszcie inspektora seminarium duchownego (kwiecień 1849). Otrzymał także stopień profesora teologii.
19 listopada 1850 otrzymał godność archimandryty. W roku następnym został rektorem seminarium kijowskiego oraz członkiem konsystorza eparchii kijowskiej. Zasiadał także w komitecie powołanym w celu dokonania opisu historycznego i statystycznego administratury. Od 31 maja 1851 był przełożonym monasteru św. Mikołaja na Askoldowej Mogile w Kijowie, od sierpnia zasiadał także w komitecie ds. cenzury ksiąg duchownych eparchii kijowskiej. Rok 1856 spędził w Petersburgu, służąc czasowo w miejscowej eparchii.
W listopadzie 1856 został rektorem seminarium duchownego w Nowogrodzie, które to stanowisko łączył z funkcją przełożonego monasteru św. Antoniego Rzymianina w tym samym mieście. Następnie objął także obowiązki cenzora kazań głoszonych w eparchii nowogrodzkiej oraz dziekana sześciu jej monasterów.