w tym okresie pracował także w miejscowości Ruttka, szpitalu wojskowym w Krakowie (w aptece znajdującej się na Wawelu) i w Radomiu. Pełnił funkcję urzędnika farmaceutycznego c. k. Obrony Krajowej – oficjał aptekarski obrony krajowej (niem. Landwehrmedikamentenbeamte). Do 1918 pozostawał oficjałem medykamentów (niem. Medikamentenoffizial) w rezerwie, mianowany z dniem 1 września 1915. W 1918 powrócił do rodziny i apteki, która została okradziona przez rosyjskie wojska podczas okupacji 1914/1915.
Od około 1907 był asesorem ze stanu kupieckiego do senatu dla spraw handlowych (z tytułem cesarskiego radcy) przy C. K. Sądzie Obwodowym w Sanoku••••••, w tym podczas I wojny światowej do 1918••. Pełnił funkcję dyrektora Kasy Oszczędności, był także członkiem komisji kontrolującej Kasy Oszczędności miasta Sanoka (1927) Był dyrektorem Rady Szkolnej. Był wieloletnim radnym, w tym wybranym w 1910, w 1912 w nowej radzie po przyłączeniu do Sanoka gminy Posada Sanocka, w pierwszej powojennej kadencji od 1919. Pełnił także funkcję asesora i ławnikaWojciech Sołtys, Pierwsze miesiące wolności, Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 517.. Do końca 1913 był w Sanoku zastępcą krajowej komisji podatku zarobkowego.