Wskaźnik racjonalizacji może występować równolegle w obu ww. formach liczenia. Takie rozwiązanie daje najbardziej obiektywny obraz rzeczywistej efektywności procesów ulepszających. Można go zastosować w procesach ulepszeń zgodnych z zasadami Kaizen, jak i torii ograniczeń (TOC). Obliczanie wskaźnika racjonalizacji według wartości procentowej wymaga posiadania norm określających zakładaną czasochłonność lub wydajność zaangażowanych zasobów w realizację głównych zadań. Najbardziej obiektywnym i przejrzystym sposobem liczenia wskaźnika racjonalizacji jest wyliczenie wielkości procentowej redukcji norm w porównaniu do: okresu poprzedzającego (w ujęciu miesięcznym) lub pierwszego okresu z początku roku lub początkowych danych normatywnych.
Dodatkowo wskaźnik racjonalizacji musi być obliczany na zasadzie ważonego udziału realizowanych zadań (np. norm czasowych przypisanych do konkretnego wytwarzanego wyrobu lub realizowanej usługi) w danym okresie (np. w ciągu miesiąca).
W efekcie końcowym można opracować procentowy wskaźnik racjonalizacji przedstawiający rzeczywisty poziom optymalizacji procesów (redukcji czasochłonności wytwarzania).