Parcelację gruntów przeprowadzała m.in. Oficerska Spółdzielnia Mieszkaniowa „Grochów” (lub Oficerska Spółdzielnia Mieszkaniowo-Budowlana „Grochów”). Jej członkami byli oficerowie przeniesieni służbowo do Warszawy z Wilna. Otrzymali oni zgodę na nadanie ulicom w swoim osiedlu wileńskich nazw. Stąd nazwy ulic Ostrobramska, Filomatów, Budrysów, Gedymina, Perkuna, Łukiska, może Znicza. Na planach m. st. Warszawy z lat 1934–1935 ulice te narysowane są jeszcze linią przerywaną (z wyj. Ostrobramskiej), nie ma tam też nazwy wsi Górki Grochowskie.
Wspomniani wyżej oficerowie osiedlili się w Warszawie w 1929 roku. W ówczesnej prasie można jednak znaleźć krótką informację na temat uroczystości poświęcenia fundamentów domów wznoszonych przez Oficerska Spółdzielnię Mieszkaniowa „Grochów”, zapowiadanej już na 28 listopada 1926 roku. Prezesem Rady Nadzorczej Spółdzielni był generał Eugeniusz Kątkowski. Istnieje pismo władz spółdzielni z 1 maja 1934 roku do jej członków w sprawie warunków uzyskania kredytu w Banku Gospodarstwa Krajowego na budowę własnych siedzib. Według książek telefonicznych z lat 1937-1938 na ulicy Łukiskiej 22 (teren poforteczny) mieściła się Oficerska Spółdzielnia Mieszkan.-Budowl. „Grochów”. Z kolei według książki informacyjno-adresowej z 1930 roku „Kątkowski Eugenjusz, inz.