Panzerkampfwagen V Panther (Sd.Kfz.171) – niemiecki czołg średni z okresu II wojny światowej.
Pantera, wyposażona w bardzo skuteczne działo 7,5 cm KwK 42 L/70, nie była jedynym podstawowym pojazdem niemieckich sił pancernych Wehrmachtu późnego okresu wojny. Rolę tę dzieliła z PzKpfw IV (większość modeli PzKpfw IV wyposażona była w skuteczne działa 7,5 cm KwK 40 L/43 lub L/48, pozwalające na niszczenie radzieckich T-34-85), gdyż do końca wojny powstało zaledwie niecałe 6000 sztuk, co nie pozwalało na wymianę wszystkich Panzer IV.
Historia thumb|left|Czołgi Panther Ausf. D, 1943 r. Wersję D można rozpoznać po cylindrycznej wieżyczce dowódcy i/lub prostokątnym otworze na kadłubowy KM. W listopadzie 1941 roku Wehrmacht wystąpił o nowy typ czołgu podstawowego, który charakteryzowałby się mocniejszym opancerzeniem i uzbrojeniem oraz rozwijałby większą prędkość. Miesiąc później zadanie opracowania nowego czołgu zlecono firmom MAN i Daimler-Benz. W maju 1942 roku wybrano projekt zakładów MAN w których wyprodukowano cztery egzemplarze Pantery Ausf. D, a od sierpnia 1943 roku rozpoczęto produkcję seryjną wersji Ausf. A (jednak początkowo w formie wieży typu Ausf. A na podwoziu Ausf. D). Od marca 1944 roku uruchomiono produkcję wersji Ausf. G, w której wieżę Ausf.