Łaciński tekst kodeksu reprezentuje tekst zachodni w recenzji europejskiej. W opinii Francisa C. Burkitta, badacza z początku XX wieku, ten typ tekstu reprezentuje tekst, który Hieronim wykorzystał jako podstawę WulgatyBruce M. Metzger, The Text of the New Testament: Its Transmission, Corruption, and Restoration, Oxford University Press 2005, str. 102..
Manuskrypt został zbadany przez Giuseppe Bianchiniego w połowie XVIII wieku. Tekst kodeksu był edytowany przez Bianchiniego, Johanness Belsheima oraz JülicheraJohannes Belsheim, Codex Veronensis. Quattuor Evangelia (Praga, 1904)..
Nazwa kodeksu pochodzi od miasta Werona gdzie jest przechowywany.
Zobacz też Lista łacińskich manuskryptów Nowego Testamentu
Przypisy
Kategoria:Kodeksy purpurowe Kategoria:Starołacińskie rękopisy Nowego Testamentu Kategoria:Manuskrypty biblijne z V wieku