W 1942 roku odnowiony kościół został konsekrowany. W 1986 roku, pod patronatem wojewódzkiego konserwatora zabytków w Opolu, rozpoczęto prace konserwatorsko-remontowe w kościele (wymieniono gonty na dachu kościoła, wymieniono belki więźby dachowej i stropu, wymieniono filary, odnowiono cały strop, założono drewnianą podłogę i nowe ławki, zamontowano nową instalację odgromową, odnowiono dekorację malarską sklepienia i ścian bocznych kościoła).
Architektura i wnętrze kościoła mały|lewo|Ołtarz Kościółek jest orientowany, o konstrukcji zrębowej z kwadratową nawą, prezbiterium jest zamknięte trójbocznie. Przy prezbiterium znajduje się zakrystia z lożą kolatorską na piętrze, do której prowadzą zewnętrzne schody. Wieża jest konstrukcji słupowej, oszalowana, nakryta ośmiobocznym dachem namiotowym. Na zewnątrz ściany kościoła oraz dachy siodłowe pokryte są gontem. Wnętrze świątyni nakrywa sklepienie kolebkowe. Chór muzyczny wspierają dwa drewniane słupy z ozdobnymi głowicami. Na parapecie chóru muzycznego umieszczono kartusze z herbami Topór i Ciołek. Przy zbiegu nawy i prezbiterium znajduje się belka tęczowa, bogato zdobiona polichromią. Kościół zdobią polichromie: na ścianach nawy i prezbiterium z II połowy XVIII wieku (min. znajdują się tu postacie św. Anny i św. Wacława), na stropie polichromie z początków XIX wieku. Postać św.