Kolejną z nowości wprowadzonych za rządów Amenemhata było ustanowienie ok. 20. roku panowania koregencji. Polegało to na powołaniu do władzy starszego z synów Senusereta I (Suzostrisa I), który objął władzę nad armią. Był to przyczynek do powszechnej praktyki w ciągu całego panowania XII dynastii. Ruch ten, niezwykle przewidujący i zapewniający następstwo, doprowadził do aktywizacji polityki zagranicznej. W roku 23. i 29. panowania Amenemhata jego syn odbył zwycięskie kampanie w Nubii, a niejaki Nessumontu w 24. pokonał „Azjatów” na Synaju. Zagwarantowało to dostawy surowców z tamtejszych kopalń i przyczyniło się do ponownego nawiązania kontaktów dyplomatycznych z Syropalestyną. Podczas kolejnej kampanii Senusereta przeciwko Libijczykom stary władca został zamordowany. Senuseret szybko jednak opanował sytuację i zapobiegł anarchii.
Długotrwałe rządy Senusereta I, które według Manethona trwały prawie pół wieku, były okresem wewnętrznej stabilności i dalszego poszerzania granic kosztem południowych sąsiadów.