Irena Kazik-Zawadzka (ur. 4 września 1920 w Pszczynie, zm. 4 listopada 1975 we Fryburgu w Szwajcarii) – polska filolog klasyczna, językoznawczyni, członkini Polskiego Towarzystwa Filologicznego.
Życiorys Urodziła się 4 września 1920 roku w Pszczynie. Uczęszczała do szkoły powszechnej w Dębicy, Tarnowie i Rzeszowie.
W latach 1930–1938 była uczennicą Prywatnego Gimnazjum Żeńskiego w Rzeszowie. W maju 1938 roku zdała maturę, po czym zapisała się na studia językoznawstwa i filologii klasycznej na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, które przerwała wojna. Po wojnie wznowiła studia na filologii klasycznej UJ uzyskując w 1950 roku tytuł magistra. Po ukończeniu studiów pełniła na swej Alma Mater stanowisko młodszego asystenta (1950-1952), asystenta (1952-1953), starszego asystenta (1953-1955), a w końcu, od 1 października 1955, adiunkta – po uzyskaniu 21 maja tegoż roku tytułu kandydata nauk filologicznych na podstawie rozprawy De poetarum Lesbiorum elocutionis colore epico. W październiku 1956 przeniosła się wraz z mężem, Tadeuszem Zawadzkim, do Poznania, gdzie na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza pełniła stanowisko adiunkta, najpierw w Katedrze Filologii Bałtyckiej, następnie w Katedrze Filologii Klasycznej.