Powstały ostatecznie układ założenia z dwustopniową gradacją dziedzińców avant-cour i cour d’honneur stanowi najbardziej klarowny przykład kompozycji przestrzennej o genezie francuskiej.
mały|centruj|Pałac w Wiśniowcu po barokowej odbudowie w XVIII wieku|450x450px
Czasy Mniszchów Po śmierci Michała Serwacego Wiśniowieckiego w 1744 roku Wiśniowiec wraz z 13 kluczami majątków odziedziczyła jego małżonka, a następnie jego córka z pierwszego małżeństwa Elżbieta, która przekazała majątek swojej córce Katarzynie Zamoyskiej (1723-1771). Ona to wniosła Wiśniowiec do majątku swego męża Jana Karola Mniszcha. Po jego śmierci w 1759 roku majątek objął jego syn Michał Jerzy Wandalin Mniszech. Za czasów jego rządów pałac rozszerzono i przebudowano w stylu rokokowym kończąc prace około 1781 roku. Jan Karol Mniszech był jednym z pierwszych organizatorów wolnomularstwa w Polsce w związku z tym założył lożę w Wiśniowcu. Okres, kiedy Wiśniowiec należał do przedstawicieli rodziny Mniszchów, jest uznawany za czas największego rozkwitu rezydencji. W 1783 roku pałac objął Michał Jerzy Mniszech. Wtedy też nowego blasku nabrało życie dworskie, uświetniane przedstawieniami teatralnymi. Książę z zamiłowaniem gromadził pamiątki historyczne. Dwukrotnie goszczono tu króla Stanisława Augusta Poniatowskiego: w 1781, gdy król spotkał się tu z w.ks.