W styczniu 1942 roku został skierowany do Południowo-Uralskiego Okręgu Wojskowego z zadaniem sformowania 124 Samodzielnej Brygady Strzeleckiej. W sierpniu 1942 roku dowodzona przez niego brygada została włączona w skład 62 Armii i wzięła udział w bitwie stalingradzkiej. 14 października 1942 roku objął dowództwo nad grupą wojskW skład grupy weszły 124 i 149 Samodzielne Brygady Strzeleckie, 242 Pułk Dywizji NKWD, oddział kutrów rzecznych, oddział marynarzy i inne mniejsze jednostki, (przy czym powstanie grupy datowane jest na 27 sierpnia 1942 roku ), które zostały oderwane od głównych sił armii i znalazły się w półokrążeniu. 24 listopada tego roku grupa połączyła się z oddziałami 66 Armii generała Aleksieja Siemionowicza Żadowa.
7 grudnia 1942 roku został awansowany na generała majora. W tym samym miesiącu został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 51 Armii. W maju 1943 roku objął dowództwo 37 Korpusu Strzeleckiego. Korpusem dowodził w czasie operacji donbaskiej (13 sierpnia - 22 września 1943 roku) i operacji odeskiej (26 marca - 14 kwietnia 1944 roku), która była przeprowadzona w ramach strategicznej operacji dnieprowsko-karpackiej.