Komitet Wojskowy – organizacja ustanowiona przez cara Aleksandra I, mająca na celu reformę Armii Księstwa Warszawskiego w Armię Królestwa Kongresowego.
15 maja 1814 ustanowił Aleksander Komitet Wojskowy pod przewodnictwem Wielkiego Księcia, powołując do niego generałów: Dąbrowskiego, Wielhorskiego, Zajączka, Sierakowskiego, Woyczyńskiego, Kniaziewicza, Sułkowskiego i Paszkowskiego. Komitet rozpoczął w Warszawie swe czynności 27 września 1814 roku. W styczniu 1815 roku Komitet ustalił organizację wojska i wydał patenty oficerskieTokarz, Wacaw, Armja Królewstwa Polskiego, 1815-1830 (1917), s.13-32 .
Komitet wojskowy miał kierować całą formacją wojska polskiego. Instrukcja postawiła go wprawdzie w ścisłej zależności od W. Księcia: bez jego aprobaty nie wolno było czynić żadnych postanowień, jemu co tydzień należało przedkładać sprawozdanie z czynności, on wreszcie miał rozstrzygać wszystkie sprawy sporne; poza tym jednak Komitet miał — teoretycznie przynajmniej — dość dużo swobody ruchów: wolno mu było dobierać sobie do pomocy osoby cywilne i wojskowe, tworzyć podkomisje.