Jego żona Honorata (1826–1903) do końca życia prowadziła gospodarstwo nabyte pierwotnie przez mężaEdward Zając, Sanockie biografie, Sanok 2009, s. 111.. Ich dziećmi byli: Aleksander Teofil (1849–1897, inżynier kolei), Jan (1850-1851), Mieczysław Julian (1852-1864), Helena Józefa Leokadia (ur. 1855, zamężna z inż. Henrykiem Stoyem , deportowana na Syberię wraz z synową i wnukiem Tadeuszem Hoffem w 1940 i w tym samym roku zmarła w Minorze), Kazimierz (1857–1911, przedsiębiorca, poseł), Franciszek (zm. w 1861 w wieku 2 lat i 9 miesięcy), Marianna Zofia (1861-1873), Zofia Eleonora (1864-1872).
Walenty Lipiński do końca życia zamieszkiwał w SanokuAlojzy Zielecki, Społeczeństwo Sanoka u progu XX wieku, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 462. w domu pod numerem 225. Zmarł tamże 8 maja 1897 w wieku 85 latInskrypcja na grobowcu rodzinnym podała rok śmierci 1898.. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku 10 maja 1897, a nad grobem przemawiali gwardian franciszkanów o. Alojzy Karwacki i Franciszek Bem. Grobowiec Lipińskich wykonał rzeźbiarz Stanisław PiątkiewiczPaweł Nestorowicz, Boża rola: przyczynek do historii cmentarzy sanockich w 110. rocznicę konsekracji cmentarza przy ul. Rymanowskiej, Sanok 2005, s. 21..