Aleksander, imię świeckie Aleksiej Oszewień (ur. 17 marca 1427, zm. 20 kwietnia 1479) – święty mnich Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, założyciel monasteru św. Aleksandra Oszewieńskiego.
Życiorys Był synem chłopa, Nikifora Oszewnia, i jego żony Fotynii. Wieczyste śluby mnisze złożył ok. 1452 w Monasterze św. Cyryla Biełozierskiego, w którym przebywał od 1446. Następnie z błogosławieństwa przełożonego wspólnoty opuścił monaster i założył nową wspólnotę w Oszewieńskiej słobodzie, gdzie osiadła jego rodzina. Arcybiskup nowogrodzki Jonasz nadał mu godność ihumena i potwierdził zgodę na utworzenie monasteru; nastąpiło to najwcześniej w 1459АЛЕКСАНДР ОШЕВЕНСКИЙ. W okresie tworzenia wspólnoty mnich Aleksander znalazł się w poważnym konflikcie ze swoimi braćmi, których synów bez ich zgody postrzygł na mnichów. Żywot świętego podaje, że Aleksander wskutek omawianego sporu ciężko zachorował i został cudownie uzdrowiony za pośrednictwem św. Cyryla Biełozierskiego. Klasztorem kierował do 1479, gdy zmarł. Jego relikwie były wystawione dla kultu w soborze Zaśnięcia Matki Bożej na terenie monasteru.