Mistrzem Europy zostawała natomiast drużyna, która po rozegraniu dwóch turniejów – w Brive-la-Gaillarde (1–2 czerwca) i Marbelli (15–16 czerwca) – zgromadziła najwięcej punktów, które były przyznawane za zajmowane w nich miejscaTournament Manual, s. 14–15: MiejscePunkty 120 218 315 414 512 610 77 86 94 103 112 121 W przypadku tej samej ilości punktów ich lokaty były ustalane kolejno na podstawieTournament Manual, s. 15: lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych; większej ilości zdobytych przyłożeń; rzutu monetą.
Reprezentacje w każdym z turniejów zostały podzielone na dwie sześciozespołowe grupy rywalizujące w pierwszej fazie w ramach grup systemem kołowym, po czym nastąpiła faza pucharowa – dwie czołowe drużyny z każdej grupy awansowały do półfinałów, zespoły z miejsc trzeciego i czwartego do turnieju Plate, a pozostałe walczyły o BowlTournament Manual, s. 15–20.
Pomiędzy dywizjami istnieje system awansów i spadków – po zakończonym sezonie dwie najsłabsze reprezentacje z Women's Sevens Series oraz Dywizji A zostały relegowane do niższych klas rozgrywkowych, a ich miejsce zajęli finaliści zawodów odpowiednio Dywizji A oraz Dywizji BTournament Manual, s. 14.
Uczestnicy Obsada turniejów została ustalona na podstawie wyników osiągniętych w poprzednich mistrzostwachTournament Manual, s.