thumb|Płyta nagrobna Bolesława I WysokiegoPłyta w opactwie cystersów w Lubiążu, miedzioryt Bartłomieja Strachowskiego, 1733 thumb|Dokument fundacyjny klasztoru cystersów w Lubiążu sygnowany przez Bolesława I Wysokiego księcia Śląska. Bolesław I Wysoki (ur. w 1127, zm. 7 lub 8 grudnia 1201) – książę śląski w latach 1163–1201 (do 1166 bez głównych grodów prowincji, Dolny Śląsk w podziale 1173, w 1201 ponownie Opole, w latach 1177–ok. 1185 strata Głogowa); w latach 1146–1163, 1172–1173, 1177 na wygnaniu.
Życiorys Pod opieką ojca Bolesław był najstarszym synem Władysława Wygnańca i jego żony Agnieszki z Babenbergów, córki Leopolda III Babenberga, margrabiego Austrii. Dzieciństwo Bolesław spędził zapewne na dworze dziadka, Bolesława Krzywoustego w Płocku. Dopiero w 1138 roku, po jego śmierci, przeniósł się wraz z rodzicami do stolicy dzielnicy senioralnej tzn. Krakowa.
Panowanie jego ojca, najstarszego syna Krzywoustego miało okazać się niezwykle krótkie i burzliwe. Źródłem konfliktu były obawy młodszych synów Krzywoustego, Bolesława i Mieszka o pozbawienie ich wydzielonych przez ojca dzielnic.