dotyczących sposobu zapisu konkretnych słów.
Na podstawie analizy języka badacze stwierdzili, że pierwszy autor pochodził z okolic Sieradza, ponieważ w jego tekście zachowały się dialektyzmy Małopolski i Mazowsza, a nawet Wielkopolski; z kolei drugi autor mazurzył. Poza autorami I i II drobniejszych poprawek w późniejszych latach dokonywało wiele innych, również anonimowych osób.
Iluminacja książki Kodeks zawiera 117 całostronicowych miniatur, a także jedną całostronicową kompozycję heraldyczną oraz 116 inicjałów w incipitach. Miniatury nie pełnią funkcji ozdobnej, ale są istotnym dopełnieniem tekstu. Autorzy miniatur także pozostają anonimowi, stwierdzono jednakże, że były to dwie osoby. Pierwszy, będący pod wpływem twórczości Albrechta Dürera, stworzył 33 miniatury. Drugi, którego styl pokrywa się ze stylem książek drukowanych w Krakowie na początku XVI wieku, jest autorem 84 miniatur.
Losy kodeksu Kodeks powstał w Kościele Dominikanów w Krakowie (obecnie Bazylika Świętej Trójcy). W XVI wieku należał do rodziny Wolskich herbu Belina, w 1600 do S. Wolskiego, w XVII wieku do Sebastiana Burskiego, następnie do ks. Alberta Jaroszewskiego, który w 1721 roku przekazał go karmelitankom. Obecnie przechowywany jest w Bibliotece Klasztoru Karmelitanek Bosych w Krakowie (sygn.