Księstwo zwienigorodzkieZgodnie z zasadami polskiej ortografii: Księstwo Zwienigorodzkie jako nazwa własna państwa, regionu, prowincji (sjp.pwn.pl/zasady) lub księstwo zwienigorodzkie jako nazwa okręgu administracyjnego w obrębie państwa (sjp.pwn.pl/zasady) (ros. Звенигородское княжество) – księstwo udzielne z centrum w Zwienigorodzie nad Oką (Zwienigorodzie Siewierskim) w ramach księstwa karaczewskiego, jednego z księstw wierchowskich, istniejące w XIV-XV w.
Historia Księstwo zwienigorodzkie powstała na skutek rozdrobnienia dawnego księstwo czernihowskiego jako dzielnica we wschodniej części księstwa karaczewskiego. Pod względem znaczenia zajmowała trzecie miejsce wśród innych dzielnic Karaczewszczyzny: po księstwie karaczewskim i księstwie kozielskim. W 2 poł. XIV w., podobnie jak inne księstwa wierchowskie stało się lennem Wielkiego Księstwa Litewskiego. W 2 poł. XV w. Zwienigorod i jego okolice, już wcześniej wyludnione, zostały spustoszone w wyniku wojen litewsko-moskiewskich, a terytorium księstwa ostatecznie przyłączono do Moskwy (wojna litewsko-moskiewska 1492-1494).