Po wojnie do października 1945 dowodziła eskadrą 46 gwardyjskiego pułku nocnego lotnictwa bombowego, później była lotnikiem samolotu łączności 163 gwardyjskiego pułku lotnictwa myśliwskiego w Północnej Grupie Wojsk stacjonującej w Polsce, w lutym 1948 została zwolniona do rezerwy w stopniu kapitana. Przez następne niemal 20 lat pracowała jako instruktor lotniczy, w 1975 została awansowana na majora. Wyszła za mąż za Siemiona Charlamowa, który został mianowany na generała pułkownika lotnictwa w 1975 roku. Otrzymała honorowe obywatelstwo Doniecka. Jej syn jest absolwentem Akademii Wojsk Powietrznych.
Zmarła 6 lipca 2013 roku w wieku 91 lat.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (23 lutego 1945) Order Lenina (23 lutego 1945) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie, 19 października 1942, 25 października 1943 i 15 czerwca 1945) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (dwukrotnie, 30 sierpnia 1944 i 11 marca 1985) Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (2 maja 1943) Medal „Za odwagę” Medal jubileuszowy „W upamiętnieniu 100-lecia urodzin Władimira Iljicza Lenina” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal „Za obronę Kaukazu” Medal „Za wyzwolenie Warszawy” Medal jubileuszowy „Dwudziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy