Zarówno mieszkalno-obronne donżony, jak i ściśle obronne stołpy charakteryzowały się wejściem na znacznej wysokości, nieraz kilkunastu metrów ponad poziomem dziedzińca. Do niewielkich przeważnie otworów drzwiowych prowadziły schody z nietrwałego budulca, drewna, które w razie potrzeby można było usunąć – wówczas wieża była uniezależniona od innych elementów warowni, co ułatwiało stawianie oporu nawet po zajęciu reszty obiektów przez wroga.
Pojęcie bergfried wprowadził do nauki niemieckiej prof. H.Leo w 1836 roku. Angielskim odpowiednikiem jest belfry. W nauce polskiej stołpy są również nazywane słupami.
Przykłady w Polsce Przykłady stołpów w Polsce znajdują się w Będzinie, Kazimierzu Dolnym (wieża okrągła), Wąbrzeźnie, Oświęcimiu, Radzyniu Chełmińskim, Czchowie, Rytrze, Olsztynie koło Częstochowy, Smoleniu, Łagowie, Iłży, Wleniu, Głogowie, Kruszwicy (Mysia Wieża), Kole, Prudniku (Wieża Woka), na zamku Chojnik i w Opolu (Wieża Piastowska). Dawniej stołpy były także na zamkach w Siewierzu, Rabsztynie i Grudziądzu.
Zobacz też
Donżon Wieża w Stołpiu baszta zamek architektura średniowiecza
Przypisy
Bibliografia
F. W. Krahe, Burgen des deutschen Mittelalters, Grundrisslexikon, Würzburg 1996, s. 28. Hans-Klaus Pehla, Wehrturm und Bergfried im Mittelalter, Dissertation. Akwizgran 1974.
Kategoria:Fortyfikacje Kategoria:Architektura średniowiecza