Przykładem upraszczania ruchów może być zamiana ruchu elementarnego chwycenia monety położonej na twardej powierzchni na chwycenie monety położonej na miękkim podłożu (np. gąbce). W tym przypadku ruch chwycenia (według metody MTM-1) G1B (3,5 TMU) zamienia się na ruch chwycenia G1A (2 TMU). Jest to redukcja czasochłonności wykonania o ponad 42%Literatura źródłowa: „Techniczne normowanie czasów obróbki”, 1960r. Warszawa, Państwowe Wydawnictwa Techniczne, autor: Romuald Wołk, rozdz. 5 – „Normowanie czasów według ruchów elementarnych”, s. 245 tab. 95 – „Normatywy czasów ruchów elementarnych chwycenie”.Źródło wyliczeń: tabela normatywów MTM-1,1955r. U.S. MTM Association for Standards and Research.. Redukcja zbędnych ruchów – polega na eliminacji zbędnych ruchów które nie dodają wartości w danym procesie. Przykładem może być ruch elementarny schylanie się, czy np. kilkukrotne pobranie i odłożenie tej samej części. Skracanie odległości ruchów sięgania i przenoszenia – poprzez kształtowanie optymalne stanowiska i metody pracy w połączeniu z zasadami ergonomicznego kształtowania pracy oraz np. z zasadą przepływu jednej sztuki można uzyskać redukcję zakresu odległości sięgania np. z 50 do 20 cm. Dla porównania ruch elementarny sięgania R50B wynosi 18,4 TMU a ruch elementarny R20B 10,0 TMU.