Wytrzymałość rurociągów wody morskiej i zaworów musi co najmniej dorównywać wytrzymałości kadłuba sztywnego.
Margines bezpieczeństwa Zanurzenie testowe jest różne od bezwzględnej, maksymalnie dopuszczalnej konstrukcyjnie głębokości zanurzenia okrętu podwodnego, poniżej której występuje wysokie ryzyko zniszczenia okrętu przez otaczające go ciśnienie wody. Innymi słowy: poniżej maksymalnej konstrukcyjnie dopuszczalnej głębokości zanurzenia, występuje głębokość zgniecenia (ang. crush depth, collapse depth), na której zmiażdżenie kadłuba musi być oczekiwane. Różnica między zanurzeniem testowym a zanurzeniem maksymalnym określana jest mianem marginesu bezpieczeństwa zanurzenia okrętu podwodnego, zaś stosunek wyrażanego w postaci ułamkowej zanurzenia testowego do zanurzenia maksymalnego, określa się mianem współczynnika marginesu bezpieczeństwa. W amerykańskiej marynarce wojennej, podczas drugiej wojny światowej, współczynnik marginesu bezpieczeństwa wynosił 1,5, co oznaczało, że zanurzenie testowe stanowi 2/3 zanurzenia maksymalnego. Współcześnie współczynnik marginesu bezpieczeństwa w US Navy wynosi 1,7.