W 1919 został awansowany na stopień majora, a rok później otrzymał brevet, choć w praktyce zaczął z niego korzystać dopiero w 1923. W latach 1924–1926 przebywał na studiach sztabowych w Anglii. Po powrocie został zadysponowany do kwatery głównej australijskich wojsk lądowych, mieszczącej się wówczas w Melbourne, gdzie był dyrektorem ds. magazynów i transportu. W ramach tych obowiązków odpowiadał m.in. za logistykę podróży księcia Yorku, późniejszego króla Jerzego VI, w czasie jego półrocznego pobytu w Australii w 1927 roku. W latach 1931–1932 służył jako oficer sztabowy na szczeblu dywizji. W latach 1932–1936 ponownie przebywał w Anglii w ramach wymiany kadr oficerskich między Australią a Wielką Brytanią. W tym czasie ukończył kolejne wojskowe studia podyplomowe. W 1935 został podpułkownikiem. W 1936 wyjechał do Ameryki Północnej jako oficer łącznikowy przy siłach zbrojnych USA i Kanady. W 1937 powrócił do służby sztabowej w Australii. We wrześniu 1939 został pułkownikiem i otrzymał funkcję szefa wywiadu wojskowego.