Nr 6 z 21 stycznia 1919, poz. 244..
1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 6. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych intendentów, zatrzymany w służbie czynnej i przydzielony do Kierownictwa Rejonu Intendentury Grodno. W 1924, w dalszym ciągu jako oficer rezerwowy zatrzymany w służbie czynnej, pełnił obowiązki dowódcy 3 Oddziału Służby Intendentury w Grodnie. Z dniem 1 maja 1925 został przemianowany na oficera zawodowego w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 lipca 1919 i 1. lokatą w korpusie oficerów intendentów. Pełnił wówczas służbę w Departamencie VII Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych. 7 września 1925 Prezydent RP zatwierdził jego zmianę stopnia i starszeństwa na liście starszeństwa oficerów zawodowych, z kapitana na majora ze starszeństwem z 1 lipca 1919 i 3,5. lokatą w korpusie oficerów intendentów. W kwietniu 1928 został przeniesiony do 7 Batalionu Administracyjnego w Poznaniu na stanowisko dowódcy batalionu. Z dniem 30 listopada 1932 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto.
1 lutego 1932 przeprowadził się z Poznania do Swarzędza, gdzie od 19 czerwca 1931 mieszkała już jego rodzina.