Kultura mieszkańców atolu jest bardzo zbliżona do kultury najbliższej wyspy – Pohnpei, jednakże posiada pewne unikalne cechy.
Lokalna społeczność, Ngatikanie, rozwinęła się jako wynik masakry na wyspie dokonanej w lipcu 1837 roku, kiedy to wszyscy męscy mieszkańcy zostali zabici przez załogę australijskiego kapitana C.H. Harta oraz wojowników z wyspy Pohnpei. Część z tych najeźdźców, wśród których byli zarówno Europejczycy, jak i mieszkańcy Pohnpei wzięli za żony mieszkanki wyspy. W ten sposób powstała nowa kultura i nowy język – mieszanka angielskiego i dialektu Sapwuahfik języka pohnpei. Wyspę zamieszkują też potomkowie przybyszów z Kiribati, Stanów Zjednoczonych i innych wysp Mikronezji.
Ngatik jest jedyną zamieszkaną wyspą, sześć większych z pozostałych wysp służy społeczności do zbierania kokosów i uprawiana taro, a także hodowli świń, czy kur. Na wyspach tych znajduje się 12 budynków służących jako tymczasowe schronienie. Na wyspie Ngatik znajduje się nadajnik radiowy.
Przyroda Na atolu dominują palmy kokosowe.