Wyróżnił się także pismami w dziedzinie historii sztuki. Jego jedyny syn Maximilian Soniewitzki piastował urząd cesarsko-królewskiego ziemskiego koncypisty rządowego w Bukowińskim Rządzie Ziemskim, a także został notariuszem.
Adrian Soniewicki miał siedmioro rodzeństwa, w tym dwóch braci, piastujących urzędy radców konsystoliarnych w Galicji (Andrzej Soniewicki i Nestor Soniewicki), jednego brata będącego podpułkownikiem w cesarsko-królewskim pułku piechoty obrony krajowej nr 18 w Przemyślu (Porfiry Soniewicki) oraz jednego brata, będącego księdzem greckokatolickim (Klemens Soniewicki).
W gazecie bukowińskiej (G.Cz.) napisano o nim: „Jeśli kiedykolwiek jakaś zasłużona dla państwa i ojczyzny osoba zasłużyła sobie na prawo używania dewizy „Dem Verdienste seine Krone” (jaka zasługa taka nagroda), to jest to wielce szanowany notariusz Soniewicki. W czasie jego długiej działalności publicznej nie było dnia, w którym nie poświęcałby całej swojej siły dla dobra narodu i kraju, w którym jego błogosławiona działalność nie odznaczałaby się dziełami miłosierdzia i aktami prawdziwego humanitaryzmu. Łącząc w sobie najszlachetniejsze cnoty i najszlachetniejsze cechy charakteru człowieka, należy notariusz Soniewicki do najbardziej lubianych ludzi i najpiękniejszych ozdób naszego kraju.